زمینه : حجم زیاد اطلاعات تولید شده در سازمان ها از یک طرف و ضرورت دسترسی سریع به آن به منظور تصمیم گیری به موقع مدیران از طرف دیگر، تخصص مدیریت اطلاعات را به عنوان یکی از گرایش های نوین علم مدیریت مطرح نموده است. هدف : مطالعه به منظور ارزیابی تعاریف، فرایند و اجزای مدیریت اطلاعات در منابع موجود و تحلیل مفاهیم جدید آن به خصوص در حوزه بهداشت و درمان انجام شد.روش ها : این مطالعه مروری منظم با استفاده از منابع موجود در اینترنت در فاصله سال های 1376 تا 1382 انجام شد.یافته ها : مدیریت اطلاعات، تخصصی جوان است. سیستم های اداره کننده اطلاعات در دهه 1980 توسعه یافتند و شبکه  بین المللی مدیریت اطلاعات در سال 1994 در اروپا به صورت لحظه ای قابل دسترسی شد. واژه مدیریت اطلاعات در سال 1995 میلادی معرفی شد.نتیجه گیری : مدیریت اطلاعات فرایندی متشکل از چهار رکن مهم تولید، سازماندهی و ذخیره، انتشار و کاربرد اطلاعات است. زمانی اهداف مدیریت اطلاعات در یک سازمان تامین می شود که تمام ارکان فوق به صورت مکمل یکدیگر در فرایند مدیریت اطلاعات تحقق یابند.   

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

مطالعات اخیر نشان داده است که به سه دلیل: فرهنگ ناکارآمد، عدم مدیریت دانش سازمانی و کنترلهای غیر موثر، مدیریت ریسک با عدم موفیت روبرو بوده است. رشد خارق العاده تکنولوژیهای ارزان و پر سرعت اطلاعات، نوآوریهای سازمانی را به شکل مهیج و بدیع درآورده است و این پیچیدگی عملیاتی و در نتیجه آن مدیریت ریسک در اثر نیاز به رقابت برای پاسخگویی سریع به تغیرات بازار تقویت می شود. اگر می خواهید یک رهبر در بازار باشید بایستی به موقع فرصتهای جدید را شکار کنید و این عمل نیازمند واکنش سریع است. در اینجا یک معمای بنظر غیر قابل حل مطرح می شود: اگر مدت زمانی برای مطالعه جهت سرمایه گذاری صرف کنید، ممکن است دیگر فرصت پیش آمده وجود نداشته باشد و یا اگر با شک و تردید عمل کنید چیزی خارج از انتظار شما پیش آید. بنابراین اطلاعات هم بخشی از مشکلات مدیریت ریسک و هم بخشی از راه حل آن است. لکن جمع آوری اطلاعات بدون توجه به دانش مفهومی نهفته در آن بسیار خطر آفرین خواهد بود. لذا بخش عمده ای از مشکلات مدیریت ریسک ناشی از کمبود اطلاعات نیست بلکه بیشتر نقصان دانش و تعبیر معانی آن مطرح است.